Voorzitter Gie Hauwaert peilt de clubtrots

Clubtrots

Want soms mag je gewoon fier zijn op je club. Niet omdat alles perfect is. Niet omdat we overal de grootste of de beste moeten zijn. Wel omdat je rondom je kijkt en ziet hoeveel mensen onze kleuren met enthousiasme dragen, hoeveel talent er binnen onze vereniging aanwezig is en hoeveel er vandaag beweegt.

De prestaties van onze zeilers tijdens de voorbije weken zijn daar een prachtig voorbeeld van.

Afgelopen weekend werd het Open Belgisch Kampioenschap Finn gezeild. Zoals enigszins verwacht namen de bijzonder sterke Nederlandse Finn-zeilers de eerste twee plaatsen in het algemene klassement voor hun rekening. Maar kijk vervolgens naar de Belgische rangschikking en daar staat KLYC opnieuw bijzonder sterk.

Symbolische Sebbe

Sebbe Godefroid van Ostend Sailing, is en blijft de Belgische nummer één. Sigurd Vergauwe 11^de van VVW volgt als tweede Belg en Gwyn Haegenaers, 13^de neemt voor KLYC de derde Belgische plaats. En wie vervolgens verder door de uitslag bladert, blijft KLYC-zeilers tegenkomen (16^de , 18^de, 20^ste, 25^ste en 26ste.)

Daar mogen en moeten we fier op zijn.

Binnen KLYC werd de voorbije jaren stevig aan de Finn-werking gebouwd en vandaag hebben we binnen onze club een uitzonderlijk sterke groep Finn-zeilers.

Het verhaal van Sebbe maakt het voor mij nog wat specialer. Hij zette ooit als jonge kerel bij KLYC zijn eerste stappen in de zeilsport. Vandaag behoort hij nog altijd tot de absolute Belgische top. Ieder jaar komt hij opnieuw enkele wedstrijden op ons Galgenweel varen onder de vlag van KLYC, net omdat hij de band met de club waar het voor hem ooit begon wil blijven koesteren.

De cirkel rond, mooier wordt het niet

En onze dames? Die laten de laatste weken minstens even nadrukkelijk van zich horen.

Op het SWEC, Snipe Women European Championship in het verre Noorwegen staat KLYC-lid Helena de Munck, samen met Isabelle Dompas, voorlopig op een schitterende derde plaats. Het kampioenschap is nog bezig terwijl ik dit schrijf, dus we wachten met spanning op de definitieve uitslag. Wat er ook nog gebeurt: dit is nu al een prestatie om bijzonder trots op te zijn.

Ook tijdens het BK Fireball zagen we KLYC helemaal bovenaan. KLYC-lid Jo Vos won het kampioenschap en KLYC-lid Sofie Lasure eindigde samen met Tessa Kemme als vijfde én als eerste damesteam.

Finn. Snipe. Fireball.
Andere boten. Andere zeilers. Andere generaties.
Maar telkens opnieuw datzelfde gevoel wanneer je KLYC naast die namen ziet staan.

Dit zijn mensen van ónze club

En precies dát is clubtrots.

Die trots zit trouwens niet alleen in bekers en klassementen. Ze zit ook bij de monitor die een beginnende zeiler voor het eerst alleen laat varen. Bij de vrijwilliger die ’s morgens als eerste aanwezig is. Bij mensen die hun ervaring doorgeven. Bij onze jeugd die haar eerste rakken vaart. En bij volwassenen die misschien pas vandaag ontdekken hoe fantastisch zeilen kan zijn.

Ook buiten onze club wordt ondertussen steeds duidelijker welke bijzondere omgeving we samen aan het bouwen zijn. De Antwerp Maritime Academy, voor velen onder ons nog altijd de Hoge Zeevaartschool, bevestigde recent haar engagement voor een samenwerking van minimaal vijf jaar rond haar studentenproject met het zeilschip de Marnix van Sint Aldegonde. Voor mij is vooral belangrijk waarom zij voor KLYC kozen.

Niet alleen voor een ligplaats of een plaats om een boot te stallen, maar voor de kennis, ervaring, infrastructuur en mensen die onze club rond zo’n project kan samenbrengen. Dat is een zeer mooie erkenning.

Plan 2030 gaat over onze toekomst. Over opleidingen, infrastructuur, leden, partnerships, sport, financiën en organisatie. Allemaal noodzakelijke zaken. Maar uiteindelijk bouwen cijfers en plannen geen club.

Mensen bouwen een club

Mensen die varen. Mensen die helpen. Mensen die kennis doorgeven. Mensen die wedstrijden organiseren. Mensen die nieuwe leden welkom heten. Mensen die na het zeilen nog samen iets drinken. En mensen die met fierheid zeggen: “Ik ben lid van KLYC.”