Hoe anders kan je op de juiste manier een lang vaarseizoen afsluiten dan met de Antwerp Race? Als het van schipper Bert Janssen afhangt: niet. Hier overloopt hij zijn palmares en merkt een paar werkpuntjes op. Hoe vol is een zeilersagenda?
IRC geneugten
Van achter naar voor: in Oostende voor de Benefleet, organisator van en deelnemer aan het OBK Half Ton tussen Nieuwpoort en Oostende begin september, 10de in de Half Ton Classics ‘Vintage’ categorie in Noorwegen eind juli, een Ladies Race H-Cup eind juni, een tussendoortje met een andere boot voor de Nuit de l’Armen en de Tour de Belle-Île in Bretagne in mei, en mooi 2de in het eindklassement van de Goofies winterwedstrijden in Colijnsplaat in de kleine IRC klasse.
Dat alles na de ingrijpende winter refit om de door Jean Berret (Fra) getekende en in 1978 gebouwde Kalik (jawel) zoveel mogelijk naar haar oorspronkelijke gewicht en grotere stijfheid terug te brengen.
Vorig jaar nog dominant in de CR-5 categorie, nu start Bert Janssen met zijn blauwe Tom Pouce voor de Antwerp Race in IRC 3 over de zg lange baan. De klasse waar halftonners thuis zijn. Maar dan beslist de wedstrijdleiding om alle IRC-deelnemers in één groep te laten starten.
BJ: “Toch even slikken als kleinste en traagste boot met de voorspelde weinige wind… en dat hebben we geweten.”
Vaart houden
BJ: “We waren best tevreden met de start, in vrije wind aan de groene boei, dus met het meeste stroom mee. De groene E3A rondden we als zesde en aan de rode E2A ton nog 8ste of negende. Daar kon meteen de spi erop en konden we traag maar gestaag nog wat eerder gestarte CR-schepen inlopen. Leuk.”
“Op de VHF hoorden we al over het onheil op de zandbank bij de Baarland-bocht. Wat was me dat zeg? Blijkbaar was de zandbank wat oostelijker doorgeschoven naar de rode boeienlijn. Je kon het goed aan het wateroppervlak zien: glad aan de bakboordkant, kabbelend aan stuurboord van de vrijwel rechte rafel-lijn.”
“Ik stel me wel wat vragen bij al dat ge-rescue om de vastgelopen zeilboten per sé los te willen trekken. Anker uit en wachten tot er weer meer water staat denk ik dan”.
Tja, de Schelde verandert dagelijks.
Maar dat kon de pret niet drukken. De crew haalde alles uit de kast en de zeilzakken, er was tijd voor een grapje, kortom het recept voor de fijne zeildag, gekruid met competitie.
Welles of nietes wind
“Het was een vreemde wind, dit jaar”, zegt Bert: “je wist nauwelijks waar je aan toe was. Zo schoten boten die enkele meters voorlagen bij Hansweert plotseling vooruit, terwijl wij nog naar dat pufje bleven zoeken. Daar ging onze mooie positie. Ik heb ook de meest vreemde beelden van bij de finish gezien: op één rak iedereen eerst aan de wind, een paar tellen later alles onder spi. Maar meestal zonder veel wind.”
“Voor de finishlijn hadden we gelukkig wél de sailing instructions goed gelezen, dus zijn we netjes in de flessenhals tussen de rode vlag op het Vlaams Hoofd en de gele boei gefinisht. Het was daar even voor ons best spannend geweest, waarbij enkele zeilers onherroepelijk voorbij de gele boei dreven en dus een DNF achter hun naam kregen. Enfin: een kluitje waarbij alle zeilen alle andere afdekten. Chapeau voor de mensen die de finishes registreren vanop de wal,” grinnikt Bert nog: “Maar volgende keer liefst een iets langere lijn daar…”
Surprise surprise
De Tom Pouce-n zagen die avond tijdens het diner in de KLYC plots een vage foto passeren van iemand die toevallig(?) een blad vasthad dat verdomd goed leek op een uitslag.
“Wij hebben dat beeld meteen vergroot en zagen dat het om de IRC uitslag ging. Van beneden beginnen zoeken naar iets dat in de groffe korrel op ‘Tom Pouce’ leek, maar niks. De spanning (of was het vertwijfeling?) sprong aan onze tafel onmiddellijk naar rood: ze zijn ons vergeten! Nog eens kijken, wat hoger in de rankings, en dan … verrassing! Bleek dat we vijfde in verbeterde tijd waren.” Een dubbel zo prettig moment! Toch wel op 2u25 na de winnaar van de Line Honours: de Van Uden. Maar ook op maar 4 minuten van de eerste plaats…
Zeilklok opwinden
Voor Bert zit het zeilseizoen er helemaal niet op. De Tom Pouce komt dan wel boven bij de KLYC voor een zoektocht naar een kleine 200 kilo extra om af te slanken (van de boot). In Colijnsplaat ligt ouwe trouwe Prince de Pétarcq te wachten om de winterse zeilbehoeften op te vangen. ‘De Goofies doen’ is al jaren een must: wat zouden we anders doen in de wintermaanden?
Verder werkt hij samen met zijn Half Ton Class kompanen aan een nieuwe ‘series’-formule aan onze kust. Bedoeling is om de vele halftonners die voor het symbolische prikje – en soms een klein beetje klussen- her en der te vinden zijn te prikkelen om terug te zeilen. In 2028 komt immers het internationale Half Ton Classics Cup event terug naar onze contreien…
[PDJ / BJ]



